Fortunova's profile~*FoRTuNER*~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
~*FoRTuNER*~December 29 หลับให้สบายนะ... น้ำตาลวันนี้ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์จากแม่ คุยกันประมาณสามประโยคได้ความว่า "น้ำตาลตายแล้ว" ... น้ำตาล สุนัขพันธุ์ทางตัวผู้ ตัวเตี้ยๆ ขนยาวสีน้ำตาล หางเป็นพวง ชั้นยังจำได้อยู่เลย ตอนชั้น 9 ขวบ ตอนที่ไปขอแกมาจากบ้านใกล้ๆ แกเป็นตัวเดียวที่พยายามจะวิ่งออกมาเหมือนจะอยากไปอยู่ด้วยกัน แกเป็นหมาพันธุ์ผสม มีเชื้อดัชชุน(หมาไส้กรอก)ด้วย เลยทำให้แกตัวเตี้ยๆ ยาวๆ ไม่สูงเพรียวเหมือนหมาแถวนั้น แต่แกก็น่ารัก ร่าเริง ขี้เล่น ซนเชียวแหละ ทุกคนในบ้านต่างพากันรักแก แล้วก็เล่นกับแกตลอด... แกเป็นหมาที่ซุกซน ทุกครั้งที่เปิดประตูรั้ว แกจะพยายามยื่นหน้าของแกออกไป เพื่อออกไปชมโลกภายนอก บางครั้งไม่มีใครเห็นตอนแกออกไป แกก็โดนหมาข้างบ้านกัด หลังๆก็เลยไม่มีใครปล่อยให้แกออกไปเดินเล่นข้างนอก... ชั้นขอโทษ... ขอโทษที่ไม่ได้พาแกออกไปเที่ยวเหมือนตอนแกเด็กๆ... 13 ปีแล้วสินะ ที่เราอยู่ด้วยกันมา ตลอดเวลาที่ผ่านมา แกเป็นเพื่อนยามเหงา ยามเศร้ามาตลอด แกไม่เคยบ่นหรือว่าชั้นเลย แต่แกจะคอยมาอยู่ใกล้ๆ กระดิกหาง ถึงแกจะพูดไม่ได้ ชั้นก็รู้ว่าแกอยากเพียงแค่จะอยู่ใกล้ๆ ให้ชั้นหายเศร้า หายเหงา หายทุกข์... 13 ปี นี่มันไม่สั้นเลยจริงๆ... มันยาวนาน ความทรงจำมันมากมายเหลือเกิน... มากเกินกว่าที่จะพูดออกมาได้ เมื่อสองปีก่อน เป็นช่วงที่แกดูไม่ได้เลย ขนร่วงเยอะ เหมือนจะกลายเป็นหมาไฮยีน่า นั่นเป็นช่วงแรกที่แกเริ่มดูหงอยๆ แล้วก็ไม่สดชื่นร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน มันอาจจะเป็นเพราะว่าแกเริ่มแก่แล้ว หรือว่าอาจจะเป็นเพราะว่าชั้นมีเวลาเล่นกับแกน้อยลง... ปีสุดท้ายในชีวิตของแก... เป็นปีเริ่มต้นการทำงานของชั้น... ชั้นเหนื่อย การเดินทางไกลทุกวันของชั้น มันทำให้ชั้นไม่อยากทำอะไรแล้วเมื่อกลับมาถึงบ้าน ชั้นเลยไม่ค่อยได้เล่นกับแก ชั้นรู้... ว่ามันทำให้แกเหงา... ชั้นขอโทษ... ตอนนี้ มันคงไม่ทันซะแล้ว... ชั้นเสียใจ... ทุกๆเช้า แม้ว่าชั้นจะง่วงงุนแค่ไหน แต่ชั้นก็จำได้ว่า แกจะต้องเดินลงจาก Terrace มาส่งชั้นที่หน้าประตูรั้วทุกวัน... แต่วันนี้... แกไม่ได้ออกมา ชั้นไม่ได้สังเกตเลย เพียงแค่เพราะความง่วงของชั้น แต่ชั้นไม่รู้เลย... ว่าชั้นได้เสียแกไปซะแล้ว... ตั้งแต่นี้ต่อไป จะไม่มีหมาน้อยน่ารักตัวเดิมตัวนี้อีกแล้ว... วันเวลาที่เราเคยอยู่ด้วยกันมา มันจะกลายเป็นความทรงจำที่ฝังแน่นอยู่ในหัวของชั้น... ชั้นขอโทษ... ขอโทษจริงๆ ชั้นอยากดูแลแกให้มากกว่านี้... อยากมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกซักนิดก็ยังดี... อย่างน้อยในวันที่แกจะจากไป ชั้นก็อยากจะอยู่ดูหน้าตอนที่แกยังมีชีวิตอยู่อีกซักครั้ง ... ชั้นคงจะคิดถึงแก... เมื่อก่อนชั้นไม่เคยนึกเลยว่า การสูญเสียสัตว์เลี้ยงมันจะทำให้เศร้าซักแค่ไหน ชั้นเคยลองจินตนาการดู ถ้าแกตาย ชั้นจะเศร้าแค่ไหน... แต่การจินตนาการนั้น มันเทียบไม่ได้เลยกับความจริงที่ชั้นต้องเจออยู่ในตอนนี้... มันเศร้า.. เศร้าจริงๆ ทุกครั้งที่ชั้นนึกถึงหน้าแก นึกถึงตอนเด็กๆที่มีแกเป็นเพื่อน นึกถึงแกตอนวิ่งวนไปรอบๆ กระโดดงับขนมปังที่ชั้นโยนให้... มันเศร้า... มันทำให้น้ำตาที่ไม่ได้ไหลมานานแล้ว ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย... ชั้นรู้ว่า ถึงวันนี้มันจะสายเกินไปแล้ว... แต่ชั้นก็ยังอยากจะพูดอีกครั้ง... "ชั้นรักแก" หลับให้สบายนะ...น้ำตาล... ชาติหน้าขอให้เราได้มาอยู่ด้วยกันอีก... สัญญานะ... ว่าชั้นจะดูแลแกอย่างดี จะไม่ยอมให้แกต้องเหงาอีกแล้ว... แล้วเราจะได้เจอกันอีก... June 09 รมเสียสัดสัดเคยบ้างไม๊? เวลาที่กลับมาถึงบ้านแล้วเหนื่อยแทบขาดใจ....
เคยบ้างไม๊? ที่ต้องทนกับการเดินทางแสนนานทุกวันทุกวัน...
เคยบ้างไม๊? ที่ต้องกลับมารับฟังปัญหาตึงเครียดที่บ้าน...
เคยบ้างไม๊? ที่รู้สึกพักผ่อนไม่เพียงพอ...
เคยบ้างไม๊? ที่อยากย้ายไปอยู่ที่อื่น...
เคยบ้างไม๊? ที่อยากจะมีรถขับสบายๆบ้าง...
เคยบ้างไม๊? ที่อยากจะตื่นสายๆแล้วไปทำงานไม่สาย...
เคยบ้างไม๊? ที่ไม่อยากคุยกะใครเวลาเหนื่อยมากๆ...
เคยบ้างไม๊? ที่อยากให้คนอื่นเข้าใจว่าเราเหนื่อยแค่ไหน...
เคยบ้างไม๊? ที่พยายามอธิบายเท่าไหร่ ก็ได้กลับมาเป็นการอารมเสีย...
ผมไม่อยากจะทนอีกต่อไป ผมอยากอยู่คอนโด... โว้ย!! April 12 Friend...* If anyone can fill my world with joy and happiness
If anyone can fill my world with joy and happiness
When you’re around I wrap my self in a pearly smile When you’re around I wrap my self in a pearly smile April 02 2nd Orientation Day @ ExxonMobilวันที่สองแล้วกับการ Orientation ของ ExxonMobil ที่โรงแรม เดวิส นะครับ... วันนี้ก็คล้ายๆเมื่อวาน ก็แบ่งเป็น Chapter อีกละกัน
หนุกดี แหะๆ... อยากรู้ว่าเป็นอย่างไรกับวันที่สอง ก็เชิญติดตามชมได้เลยครับ!
Chapter 01 - Early Morning
เช้าตรู่... อีกแล้ว ที่ผมต้องแหกขี้ตาตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว ใส่คอนแท็ก และเตรียมของเพื่อติดรถพ่อซึ่งล้อจะหมุนราวหกโมง ไม่เกินหกโมงยี่สิบ
ช้ากว่านี้ไม่รอ... แหงะ ก็ทุลักทุเล อาบน้ำแต่งตัวแบบไร้สติ แล้วก็ใส่คอนแท็กด้วย วันนี้ลางบอกว่า นอนไม่พออย่างนี้ ต้องแสบตาทั้งวันแน่ๆ
แล้วมันก็เป็นจริงดั่งคาด แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก... เพราะเรามียาหยอดตา วะฮ่าฮ่า!!!
Chapter 02 - Left Behind
ไม่ใช่อะไรหรอก ที่ถูก left behind... แต่มันคือ... น้ำตาเทียมเพื่อนยาก... ที่พกไปด้วยเผื่อตาแห้งนั่นแหละ เวน รู้สึกตัวเมื่อลงจากรถพ่อมา
หลังจากลงรถไฟฟ้าก็เลยไปแวะเซเว่นซักหน่อยเผื่อจะมี ไปถึงก็ไปดู ก็มีน้ำยาอะไรแปลกๆหลายอย่าง เลยถามพนักงานว่า "ขอโทดนะครับ มี
ยาหยอดตาหรือน้ำตาเทียมไม๊ครับ" พนักงานก็อึ้งไปซักพัก แล้วตอบกลับมาว่า "ไม่มีค่ะ ต้องเชิญที่ร้านขายยานะคะ" ... อุ้ย... โหด -"-
ทีน้ำยาล้างเล็บเจือกมี... ยาหยอดตาแค่นี้ไม่มี... งง!!
Chapter 03 - Open at 8.00
ร้านขายยาแถวนั้นมันก็มีอยู่หรอกนะ เพียงแต่ว่า... เปิด 8 โมงครับ เลยคิดหนัก เอาวะ.. มันต้องมีขายแถวโรงแรมแหละน่า ต้องมีซักที่ ว่าแล้วก็
กระโดดขึ้นมอไซรับจ้างหน้าปากซอย "โรงแรมเดวิสครับ" ... วันนี้ไม่โง่แล้ว ฮ่าๆ... แต่มอไซนี่นั่งไงก็ไม่ชินแฮะ เกร็งแทบกล้ามขึ้น เวลามัน
ซอกแซกผ่านทางแคบๆ เสียวเข่าหลุดทุกทีเลย แบบว่าถ้าเป็นเราขี่ เราไม่เข้าไปอะ ไอ้ทางแคบพรรค์นั้น... เสียวว้อย...
Chapter 04 - Noone's there...
ไม่ถึงห้านาทีก็ไปถึงโรงแรมเดวิส วันนี้ก็เช่นเคย มาถึงเป็นคนแรกของกลุ่ม... และรอนานกว่าครึ่งช.ม. กว่าจะมีเพื่อนรายแรกหลุดเข้ามา
และกว่าหมูออนที่เมื่อวานมาเร็วจะมา ก็ปาเข้าไปเกือบแปดครึ่ง... ซับซ้อน ซ่อนเงื่อน เพื่อนทรยศ!!
Chapter 05 - Sleepy Morning
lecture ช่วงเช้า ง่วงได้ใจมาก... แต่ก็มีช่วงที่ได้ไปดูปั๊ม Esso ที่ปากซอย ก็ได้ไปดูห้องควบคุมข้างใน ก็โอนะ ทำอะไรมีระบบดีเหมือนกัน
ค่อนข้างจะ safe จบคอร์สนี้เป็นเด็กปั๊มได้เลย.. แป่ว..
Chapter 06 - Chocolate Lovers
จูนกะอาร์ตนับเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกได้ว่า Chocolate Lover ของแท้... และยิ่งสิ่งมีชีวิตทั้งสองมาอยู่ใน Chocolate Paradise เช่นนี้แล้ว
ก็ย่อมแน่นอนว่าจะกระดี๊กระด๊ากันขนาดไหน... ตอนแรกก็อิ่มๆแล้วนะ แต่ว่าอย่างที่เรียนมากันตั้งแต่เด็กๆว่า คนเราเนี่ย มีสองกระเพาะ คือ
กระเพาะอาหาร และกระเพาะขนม ฉะนั้น ถึงเราจะกินข้าวอิ่มแล้ว เราก็ยังคงกินขนมได้อีกเยอะ ... ด้วยเหตุนี้ ก็เลยกินได้เหมือนกับยังไม่อิ่ม
ทฤษฎีถูกต้อง ของเค้าดีจริงๆ.. พรุ่งนี้กินอะไรดีน้า...
Chapter 07 - Security
ช่วงบ่ายมีวิทยากรมาพูดเรื่อง Security ซึ่งมีคอนเซปต์หลักๆก็คือ "พนักงานทุกคนอย่าทำตัวเองให้เจ็บนะจ๊ะ" ก็ว่าด้วยเรื่องการป้องกันต่างๆ
เช่น ไฟไหม้ น้ำท่วม อุกกาบาตพุ่งชนโลก เอเลี่ยนบุก และแผนรับมือว่าจะทำอย่างไร ถึงจะไม่ทำตัวเองให้เจ็บนะจ๊ะ...
Chapter 08 - BSC ค้ำจุนโลก
ช่วงนี้เป็นกิจกรรมกลุ่ม ให้วาดรูปว่า BSC (Business Support Center) เนี่ย มันส่งผลอะไรกับธุรกิจต่างๆของ Exxon บ้าง คือจรืงๆ
มันก็เกี่ยวข้องกับทุกส่วนนั่นแหละ ก็แสดงฝีมือวาดรูปกันไป...
Chapter 09 - Lego
เกมอีกแล้ว ให้แบ่งกลุ่มเป็นกลุ่มละ 3 ทีมย่อย ทีมก่อสร้าง (ต่อเลโก้), ทีมวาดแปลน (ฟังแล้ววาดตาม) และ ทีมสำรวจ (ออกไปดูต้นแบบ
แล้วมาบอกทีมวาดแปลนให้วาดให้เหมือน) ก็งงๆดีเหมือนกัน กว่าจะฟังรุ้เรื่องว่าทีมสำรวจไปสำรวจอะไรมา เล่นเอามึนตึ้บเลยทีเดียว
แต่กิจกรรมนี้ก็ทำให้ได้รู้ว่า Lego ของปลอมมันก็ต่อได้เหมือนเลโก้จริง!!
Chapter 10 - Piano Class
วันนี้แอบดีใจ ทั้งๆที่ไม่ค่อยได้ซ้อมเท่าไหร่ แล้วก็เหนื่อยมาก เล่นไปเบลอไป อาจารย์ยังชมว่าเล่นงี้คราวหน้าอาจจะเล่นได้แบบสุดยอด
โอ้ววววว!! อาจารย์ไม่ชมมาซะนาน มีกำลังใจ ฮ่าๆ ... ถ้าไม่พูดอะไรที่เกี่ยวกกับ Exxon เด๋วเค้าหาว่ากระทู้กลายพันธุ์ ก็เอาไปโยงกันหน่อย
ละกัน คือว่าเพราะต้องเรียนเปียโนนี่แหละ ทำให้เราต้องบึ่งจากโรงแรมเดวิสกลับบ้านเพราะกลัวกลับมาไม่ทันเรียน เหนื่อยมาก แค่นั้นแหละ...
ป.ล. วันละ 10 Chapter นี่มันเหนื่อยจริงๆเลยจอร์จ (แล้วใครใช้ให้เขียน?)
ป.ล.2 ง่วงมาก ขอตัวไปอาบน้ำนอนละครับทุกท่าน 2nd Orientation Day @ ExxonMobilวันที่สองแล้วกับการ Orientation ของ ExxonMobil ที่โรงแรม เดวิส นะครับ... วันนี้ก็คล้ายๆเมื่อวาน ก็แบ่งเป็น Chapter อีกละกัน
หนุกดี แหะๆ... อยากรู้ว่าเป็นอย่างไรกับวันที่สอง ก็เชิญติดตามชมได้เลยครับ!
Chapter 01 - Early Morning
เช้าตรู่... อีกแล้ว ที่ผมต้องแหกขี้ตาตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว ใส่คอนแท็ก และเตรียมของเพื่อติดรถพ่อซึ่งล้อจะหมุนราวหกโมง ไม่เกินหกโมงยี่สิบ
ช้ากว่านี้ไม่รอ... แหงะ ก็ทุลักทุเล อาบน้ำแต่งตัวแบบไร้สติ แล้วก็ใส่คอนแท็กด้วย วันนี้ลางบอกว่า นอนไม่พออย่างนี้ ต้องแสบตาทั้งวันแน่ๆ
แล้วมันก็เป็นจริงดั่งคาด แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก... เพราะเรามียาหยอดตา วะฮ่าฮ่า!!!
Chapter 02 - Left Behind
ไม่ใช่อะไรหรอก ที่ถูก left behind... แต่มันคือ... น้ำตาเทียมเพื่อนยาก... ที่พกไปด้วยเผื่อตาแห้งนั่นแหละ เวน รู้สึกตัวเมื่อลงจากรถพ่อมา
หลังจากลงรถไฟฟ้าก็เลยไปแวะเซเว่นซักหน่อยเผื่อจะมี ไปถึงก็ไปดู ก็มีน้ำยาอะไรแปลกๆหลายอย่าง เลยถามพนักงานว่า "ขอโทดนะครับ มี
ยาหยอดตาหรือน้ำตาเทียมไม๊ครับ" พนักงานก็อึ้งไปซักพัก แล้วตอบกลับมาว่า "ไม่มีค่ะ ต้องเชิญที่ร้านขายยานะคะ" ... อุ้ย... โหด -"-
ทีน้ำยาล้างเล็บเจือกมี... ยาหยอดตาแค่นี้ไม่มี... งง!!
Chapter 03 - Open at 8.00
ร้านขายยาแถวนั้นมันก็มีอยู่หรอกนะ เพียงแต่ว่า... เปิด 8 โมงครับ เลยคิดหนัก เอาวะ.. มันต้องมีขายแถวโรงแรมแหละน่า ต้องมีซักที่ ว่าแล้วก็
กระโดดขึ้นมอไซรับจ้างหน้าปากซอย "โรงแรมเดวิสครับ" ... วันนี้ไม่โง่แล้ว ฮ่าๆ... แต่มอไซนี่นั่งไงก็ไม่ชินแฮะ เกร็งแทบกล้ามขึ้น เวลามัน
ซอกแซกผ่านทางแคบๆ เสียวเข่าหลุดทุกทีเลย แบบว่าถ้าเป็นเราขี่ เราไม่เข้าไปอะ ไอ้ทางแคบพรรค์นั้น... เสียวว้อย...
Chapter 04 - Noone's there...
ไม่ถึงห้านาทีก็ไปถึงโรงแรมเดวิส วันนี้ก็เช่นเคย มาถึงเป็นคนแรกของกลุ่ม... และรอนานกว่าครึ่งช.ม. กว่าจะมีเพื่อนรายแรกหลุดเข้ามา
และกว่าหมูออนที่เมื่อวานมาเร็วจะมา ก็ปาเข้าไปเกือบแปดครึ่ง... ซับซ้อน ซ่อนเงื่อน เพื่อนทรยศ!!
Chapter 05 - Sleepy Morning
lecture ช่วงเช้า ง่วงได้ใจมาก... แต่ก็มีช่วงที่ได้ไปดูปั๊ม Esso ที่ปากซอย ก็ได้ไปดูห้องควบคุมข้างใน ก็โอนะ ทำอะไรมีระบบดีเหมือนกัน
ค่อนข้างจะ safe จบคอร์สนี้เป็นเด็กปั๊มได้เลย.. แป่ว..
Chapter 06 - Chocolate Lovers
จูนกะอาร์ตนับเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกได้ว่า Chocolate Lover ของแท้... และยิ่งสิ่งมีชีวิตทั้งสองมาอยู่ใน Chocolate Paradise เช่นนี้แล้ว
ก็ย่อมแน่นอนว่าจะกระดี๊กระด๊ากันขนาดไหน... ตอนแรกก็อิ่มๆแล้วนะ แต่ว่าอย่างที่เรียนมากันตั้งแต่เด็กๆว่า คนเราเนี่ย มีสองกระเพาะ คือ
กระเพาะอาหาร และกระเพาะขนม ฉะนั้น ถึงเราจะกินข้าวอิ่มแล้ว เราก็ยังคงกินขนมได้อีกเยอะ ... ด้วยเหตุนี้ ก็เลยกินได้เหมือนกับยังไม่อิ่ม
ทฤษฎีถูกต้อง ของเค้าดีจริงๆ.. พรุ่งนี้กินอะไรดีน้า...
Chapter 07 - Security
ช่วงบ่ายมีวิทยากรมาพูดเรื่อง Security ซึ่งมีคอนเซปต์หลักๆก็คือ "พนักงานทุกคนอย่าทำตัวเองให้เจ็บนะจ๊ะ" ก็ว่าด้วยเรื่องการป้องกันต่างๆ
เช่น ไฟไหม้ น้ำท่วม อุกกาบาตพุ่งชนโลก เอเลี่ยนบุก และแผนรับมือว่าจะทำอย่างไร ถึงจะไม่ทำตัวเองให้เจ็บนะจ๊ะ...
Chapter 08 - BSC ค้ำจุนโลก
ช่วงนี้เป็นกิจกรรมกลุ่ม ให้วาดรูปว่า BSC (Business Support Center) เนี่ย มันส่งผลอะไรกับธุรกิจต่างๆของ Exxon บ้าง คือจรืงๆ
มันก็เกี่ยวข้องกับทุกส่วนนั่นแหละ ก็แสดงฝีมือวาดรูปกันไป...
Chapter 09 - Lego
เกมอีกแล้ว ให้แบ่งกลุ่มเป็นกลุ่มละ 3 ทีมย่อย ทีมก่อสร้าง (ต่อเลโก้), ทีมวาดแปลน (ฟังแล้ววาดตาม) และ ทีมสำรวจ (ออกไปดูต้นแบบ
แล้วมาบอกทีมวาดแปลนให้วาดให้เหมือน) ก็งงๆดีเหมือนกัน กว่าจะฟังรุ้เรื่องว่าทีมสำรวจไปสำรวจอะไรมา เล่นเอามึนตึ้บเลยทีเดียว
แต่กิจกรรมนี้ก็ทำให้ได้รู้ว่า Lego ของปลอมมันก็ต่อได้เหมือนเลโก้จริง!!
Chapter 10 - Piano Class
วันนี้แอบดีใจ ทั้งๆที่ไม่ค่อยได้ซ้อมเท่าไหร่ แล้วก็เหนื่อยมาก เล่นไปเบลอไป อาจารย์ยังชมว่าเล่นงี้คราวหน้าอาจจะเล่นได้แบบสุดยอด
โอ้ววววว!! อาจารย์ไม่ชมมาซะนาน มีกำลังใจ ฮ่าๆ ... ถ้าไม่พูดอะไรที่เกี่ยวกกับ Exxon เด๋วเค้าหาว่ากระทู้กลายพันธุ์ ก็เอาไปโยงกันหน่อย
ละกัน คือว่าเพราะต้องเรียนเปียโนนี่แหละ ทำให้เราต้องบึ่งจากโรงแรมเดวิสกลับบ้านเพราะกลัวกลับมาไม่ทันเรียน เหนื่อยมาก แค่นั้นแหละ...
ป.ล. วันละ 10 Chapter นี่มันเหนื่อยจริงๆเลยจอร์จ (แล้วใครใช้ให้เขียน?)
ป.ล.2 ง่วงมาก ขอตัวไปอาบน้ำนอนละครับทุกท่าน April 01 1st Orientation Day @ ExxonMobilวันปฐมนิเทศวันแรกของบริษัท ExxonMobil ณ โรงแรม เดวิส (The Davis Hotel) เรื่องมันมีอยู่ว่า...
Chapter 01 - ท้าวความ (Overview)
ขอท้าวความถึงเมื่อคืนก่อนเลยละกัน (ขณะนั่งเขียนไอ้นี่อยู่ข้าพเจ้าก็ตาใกล้จะปิดตัวลงแล้ว...) เมื่อคืนเนื่องจากว่านอนไม่หลับ ก็เลยทำให้วันนี้
ตื่นมาด้วยความงัวเงียและงุนงง วันนี้ก็เลยเดินงึมงัมด้วยอาการง่อกแง่กและง่วงงุน ตื่นตั้งแต่ตีห้ายี่สิบเพื่อมาแต่งตัว เนื่องจากกลัวเผลอง่วงๆใส่ชุดนิสิต
ไปทำงานล่ะก็ยุ่งเลย 55+ ก็เลยต้องตื่นเช้ากันหน่อย ไอ้ตอนตื่นมามันก็ไม่ได้ง่วงเท่าไหร่หรอก แต่มาเหนื่อยเอาตอนบ่ายๆเย็นๆนี่สิ เมื่อเช้าพ่อไปส่ง
ที่สถานีรถไฟฟ้าสยาม ตั้งแต่ประมาณหกโมงครึ่ง ไปถึงสถานีพร้อมพงษ์ก่อนเจ็ดโมงก็ลงเดินเข้าซอยสุขุมวิท 24 ไปด้วยใจมุ่งมั่น...
Chapter 02 - Keep Walking, Johny Walker
เดินแล้ว... ก็เดินอีก... ผ่านสิ่งก่อสร้างนับร้อยนับพัน... ผ่านเขตก่อสร้าง... จนลังเลว่าตูมาถูกซอยรึเปล่า... กระทั่งแอบหวังไว้ว่า.. เราเดินเลยมาแล้ว!!
แน่ๆ ใช่แน่ๆ เราเดินเลยมาแล้ว!! แต่ลองเดินไปอีกหน่อยละกัน เผื่อจะเจอ land mark อะไรที่ทำให้เทียบระยะทางกับในแผนที่ได้... "The Davis Hotel"
... ฮ่วย เดินเหงื่อท่วมเลย เราไม่ได้เดินเลยมาจริงๆด้วย แผนที่หลอกตา หลอกลวง!! ว่าแล้วก็เดินเข้าไปพักตากเหงื่อในโรงแรม รับโทรสับที่ติ๊ดโทรมาถาม
ว่าใส่ชุดอะไร (น่าจะหลอกให้มันใส่ชุดนิสิตมาน้า... 555+) ก็เห็นหมูออนนั่งตุ้บลงมาที่เก้าอี้ข้างๆ!!.... เย่! เจอเพื่อนแล้ว ผมมาถูกที่แล้วสินะ TT^TT~
Chapter 03 - Right Place?
พอเจอหมูออน ก็ราวๆเจ็ดโมงนิดๆได้ละ ก็งงๆกันว่า มันใช่ที่นี่รึเปล่านะ พอดีเดินผ่านมาก็เห็น The Davis หลายอันซะด้วยสิ มันเป็นบริษัทในเครือกันรึเปล่า?
ว่าแล้วก็ตัดสินใจเดินไป Star Buck Coffee ข้างๆ เพื่อกินกาแฟปั่นเย็นๆดับร้อนกับหมูออน ระหว่างทางเดินไปก็เจอคนนึงทัก เค้าก็มา Orientation เหมือนกัน
ต่างคนก็ต่างงงว่ามันตรงไหนกันแน่ แป่ว... เค้ารอเพื่อนอยู่ เราก็เลยขอตัวไปกินกาแฟกับหมูออน แล้วก็สั่ง Mocca Flappucino กินตามฟอร์ม แต่แม่ไม่มา
ไม่กล้าสั่ง Java Chip กลัวตังค์หมด... แหะๆ
Chapter 04 - The Davis Hotel (Corner Wings)
สรุปว่าพวกเราไปผิดที่จริงๆด้วย แป่ว... เพิ่งรู้ว่า The Davis เนี่ย มันจะแบ่งออกเป็นหลายๆ Wings ด้วยกัน (จริงๆก็เพิ่งเคยมาครั้งแรกนี่หว่า) เริ่มจากที่ใหญ่สุด
เป็นที่ๆไปผิดตอนแรก คือ Main Wings... ถัดมาจะเป็น ซักอย่าง Wings แล้วก็ Corner Wings (ที่จริงๆแล้วจัด Orientation) เดินเข้าไปใน Corner Wings
ตอนแรกก็เอ๋อๆเช่นเคย เดินหาบันไดกันขวักไขว่ ติดนิสัย ชั้นสอง ประหยัดไฟ... ว่าแล้วก็เดินหาซะทั่ว ตั้งแต่ข้างห้องน้ำ ไปจนถึงหลังเคาท์เตอร์ประชาสัมพันธ์...
แต่แล้วก็หาไม่เจอ ประชาสัมพันธ์เลยสงสัยว่า ไอ้สองตัวนี้มันมาทำอะไรลับๆล่อๆ เลยตอบไปว่ามา Orientation ของ Exxon เค้าก้อให้ไปชั้นสอง "ใช้ลิฟท์ค่ะ"
Chapter 05 - 14 lives from CP31
ไปถึงชั้นสองก็เจอคนนั่งอยู่คนนึง ก้มหน้าก้มตาอ่านอะไรซักอย่าง ไม่สบตา ก็เลยไม่ได้ทัก... นั่งซักแป๊บก็มีเพื่อนๆมาสมทบ มีจ้อ แอม ติ๊ด อะไรพวกนี้ตามมา
ก็เลยจับกลุ่มคุยกันเองซะงั้น แล้วก็ได้คุยกับเพื่อนใหม่เล็กน้อยพอเป็นกระสัย... พบว่าเกือบครึ่งของผู้มา Orientation วันนี้คือเหล่า CP31 เรานี่เอง เวร...
เยอะมากๆๆๆๆๆๆๆ 14 คน จาก 38 คน เรียกได้ว่า เกมจำชื่อนี่ไม่เคยกลัวเลยทีเดียว ฮ่าๆ...
Chapter 06 - Service Mindset
อันนี้เค้าเปิดวิดีโอให้ดู คนพูดชื่อไรไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าพูดเก่งมากๆ เป็นฝรั่ง พูดก็แบบตลกฝรึ่งล่ะนะ แต่ว่าก็ฮาไม่เลว สนุกดีอะ ฟังเค้าพูดเรื่องเกี่ยวกับ Product
Delivery และ Service Mindset เกี่ยวกับการบริการว่าไม่ควรจะ over แต่ว่าให้มันโอที่สุดอะ เค้าก็แบ่งความรู้สึกของผู้รับบริการออกเป็นขั้นๆ ตั้งแต่ Basic, Expected,
Desired, Surprised ไปจนถึง Unbelievable! จริงๆห่วยกว่า Basic เค้าก้อให้เป็น Unbelievable เหมือนกัน แต่ว่าไม่ขอพูดถึงละกัน อันนี้เค้าก็ยกตัวอย่างของ
แต่ละขั้นให้ฟังอย่างชัดเจนเลยทีเดียว แล้วก็พูดชัดมากอยู่ ยกเว้นศัพท์บางคำที่เค้าเล่นมุขแล้วเข้าไม่ถึงจริงๆแฮะ ...
Chapter 07 - International Buffet~
เฮ้ย ขี้เกียจเขียนแล้วอะ... เอาเป็นว่ามื้อกลางวันเลี้ยงบุฟเฟต์อาหารนานาชาติ (เห็นอยุ่ไม่กี่ประเทศ แต่ก้อโอน่ะ...) กินไปนิดเดียวเอง เนื่องจากนอนดึก ระบบร่างกาย
เลยแปรปรวนๆ หิวไม่ตรงเวลา แล้วก็อิ่มเร็วบอกไม่ถูก กินไม่คุ้มเลยอะ เอาไว้พรุ่งนี้แก้ตัว หุหุ แต่ว่าเค้กไม่เลวเลยอะ กินไปหลายแบบเหมือนกัน แต่แบ่งๆกันกินกะอาร์ต
...อาร์ตก็กินแบบสมเป็นอาร์ตอะ อิอิ... โดยรวมก็ถือว่าดี เพราะมันฟรี~
Chapter 08 - The Refinery
บ่ายก็ตามฟอร์ม ง่วงงืด... แต่พี่ HR ก็พยายามมีกิจกรรมแก้ง่วงมาให้ทำ โดยการให้หนังสือพิมพ์มาตั้งนึง กับลูกเทนนิสหนึ่งลูก ให้เอามาสร้างหอกลั่นที่สูงที่สุด โดยวัดจาก
ความสูงของลูกเทนนิส ก็สนุกดีนะ คิดหลายวิธีอยู่เหมือนกัน บ้างก็เข้าท่า บ้างก็ไม่เข้าท่า แต่ก็ลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ ผิดคาดอย่างนึงตรงที่ปกติแล้วพวกเกมสร้างตึกเนี่ย
มันจะต้องมีภัยธรรมชาติ คือพี่จะแกล้งเอาพัดมาพัดหรือว่าทำแผ่นดินไหว เพื่อทดสอบความแข็งแรงของหอคอย แต่ว่าคราวนี้ไม่มีแฮะ รู้งี้ไม่สร้างแข็งแรงก็ดีหรอก บู่วววว...
Chapter 09 - ExxonMobil History
ไม่รู้จะเรียกช่วงนี้ว่าอะไร คือมันเกี่ยวกับ Exxon's business และ BSC concept ครับ BSC เนี่ย ย่อมาจาก Business Support Center คืออธิบายว่าธุรกิจของ Exxon
เนี่ยมันแบ่งเป็นอะไรบ้าง Upstream, Downstream เป็นต้น ส่วนไหนกำไรเป็นยังงัย แล้วก็ทำไมถึงมาตั้ง Business Support Center ที่เมืองไทย... ง่ายนิดเดียว
ค่าแรงถูก!! ...
Chapter 10 - Capital Club
หลังเลิก ก็ไปเยี่ยมชมฟิตเนส Capital Club ที่อยู่ใกล้แสนใกล้กับโรงแรมเดวิส (แต่มันไม่ใกล้ที่ทำงานนี่หว่า... เซ็ง) ข้างในหรูอย่างมากมายเลยทีเดียว เข้าเล่นได้เต็มที่
55 คน ถ้ามากกว่านั้นโดนไล่กลับบ้านเลย แหงะ... พี่ที่นั่นก็พาเดินทัวร์ทั่วๆ fitness ข้างในมันค่อนข้างจะครบวงจรเลยแหละ ลู่วิ่งยังมีทีวีให้ดูเลย เทพจริงๆ สระว่ายน้ำ ห้องซาวน่า
นวดก็มี แต่เสียตังค์นะ... หรูดีนะ คุยกันไว้ว่าจะมาเล่นก่อนหมด Orientation 555+
จรบ~
ป.ล. ไม่บอกก็คงไม่รู้ว่า Chapter 06 มีอยู่ 2 อัน...
ป.ล.2 ล้อเล่นน่ะ... 555+
|
|
|||
|
|
