หลังจากการสอบ TOEIC เมื่อครั้งที่แล้ว ผลการสอบไม่ประทับใจจอร์จนัก เนื่องจากไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย คะแนนที่ออกมาเลยได้ 745 ซึ่งอันนั้นยังไม่เท่าไหร่ ดันได้ Listening น้อยกว่า Reading… เจ็บใจ Max!! เลยคิดว่าจะต้องอ่านไปล้างแค้นซักครั้ง และแล้ววันนี้ก็มาถึง...

                สอบโทอิก เวลาบ่ายโมง... “มาถึงก่อนสอบอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงนะคะ” – พนักงานรับจองโทอิกกล่าว ... นี่มันปาเข้าไปเที่ยงตรงแล้วครับที่ผมได้ฤกษ์ออกจากบ้าน นั่ง Taxi ไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีหมอชิต เพราะคิดว่าใกล้บ้านที่สุดแล้ว ปรากฏว่าวันนี้รถติด!!! ไปถึงรถไฟฟ้าเวลาประมาณเที่ยงยี่สิบ... เริ่มถอดใจแล้วครับ เนื่องจากเท่าที่จำความได้ ถ้าเป็นรถใต้ดินนั่งสุดสายไปสุดสายซัดไปประมาณครึ่งช.ม. แล้วรถไฟฟ้าล่ะ... ต้องนั่งจากหมอชิตไปอโศก จะซัดไปกี่นาที แล้วที่สอบก็ยังอยู่ลึกเข้าไปในซอยขนาดที่ว่าถ้าเดินเฉยๆ เป็นสิบนาทีกว่าจะถึง ตอนนั้นนี่นั่งนับเวลาเป็นวินาทีเลยว่าใช้เวลาเดินทางแต่ละสถานีนานกี่วินาที ประตูเปิดกี่วินาที 555+            เรียกได้ว่าโชคช่วยจริงๆ ที่ไปถึงอโศกก่อนเวลาสิบนาที แล้วตัดสินใจนั่งมอไซค์เข้าไป ไม่งั้นคงไปไม่ทันสอบแหงๆ

                นั่งรถมอเตอร์ไซค์ระทึก เพราะว่าวันนั้นแบกไปทั้งกระเป๋า และโน้ตบุ๊ค เสียวมาก กลัวไปเกี่ยวอะไรแล้วตกรถสุดๆ ถ้าไม่รีบจริงๆนี่ไม่คิดจะนั่งเด็ดขาด มอเตอร์ไซค์เนี่ย ไปถึงก็ราวๆสามสี่นาทีก่อนเริ่ม รีบพุ่งขึ้นไปที่เคาท์เตอร์เลย ทันเวลาหวุดหวิด ตอนเข้าห้องสอบยังไม่หายเหนื่อยเลย เฮ่อ... สอบครั้งนี้ตอนแรกคิดว่าไปลองเชิงละกัน เพราะว่าสุดท้ายแล้วงานก็เยอะ ได้เตรียมตัวนิดเดียวเอง อ่านแกรมม่าไปเกือบๆครึ่งเล่มเอง แล้วก็ทำ listening test ไปรอบนึงเท่านั้น ปรากฏว่าคะแนนออกมาเป็นที่น่าพอใจแฮะ ได้ 915/990 ^^ ก็เลยคิดว่าไม่อยากไปสอบละ ขี้เกียจ เด๋วคะแนนน้อยกว่าเดิม 555+

                วันนี้เป็นวัน present project วิชา Security ซึ่งกลุ่มเราต้องทำเรื่อง หนอน Bropia ซึ่งเป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ชนิดหนึ่งที่ส่งตัวเองผ่านทางโปรแกรม chat หรือที่เรียกว่า IM (Instant Messaging) เช่น MSN ที่วัยรุ่นแทบทุกเพศทุกวัยต้องมีไว้ใช้ทุกคน เจ้าหนอนตัวนี้จะทำให้เกิดผลกับคอมพิวเตอร์หลายอย่าง ตั้งแต่ปล่อย Spy Bot ที่ทำให้เครื่องเราเกิดความผิดปกติ เช่น ไม่สามารถที่จะคลิกขวาได้ หรือว่าไม่สามารถที่จะเปิด Command Prompt รวมทั้ง Task Manager ขึ้นมาได้ ทั้งนี้ ตัวมันเองก็ไม่ค่อยได้ทำอะไร นอกจากเพิ่มจำนวนเรื่อยๆแล้วก็ส่งตัวเองผ่านทาง MSN Messenger ไปหาผู้ใช้งานอื่นๆที่กำลังออนไลน์อยู่ในขณะนั้น

                เวลาที่มันส่งตัวเอง จะส่งไปในรูปของไฟล์ที่มีรูปแบบเป็น .pif ซึ่งย่อมาจาก Program Information ซึ่งเจ้าไฟล์ format นี้จะทำงานผ่าน shell execute เช่นเดียวกับไฟล์ .exe จึงสามารถเป็นช่องทางให้เหล่าวายร้ายส่งไฟล์ที่เป็น executable file มาให้รันในเครื่องเราอย่างสนุกสนาน ไอ้เจ้า Bropia.L นี้จะส่งตัวเองผ่านทาง MSN โดยส่งไฟล์ .pif มาพร้อมกับมีข้อความเช่น Oh, this is you!! หรืออะไรประมาณนี้ ให้คนที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ รับมา แล้วเปิด พอเปิดปุ๊บก็จะมีรูป sexy ขึ้นมาหนึ่งรูป พร้อมกับเจ้าหนอนก็ยึดครองเครื่องไปเรียบร้อยแล้ว ไม่นานหลังจากนั้นมันก็จะก๊อปปี้ตัวเองไปตาม directory ต่างๆในเครื่อง แล้วเมื่อมันเริ่ม settle แล้วก็จะส่งตัวเองผ่าน MSN ของเราต่อไป

                แต่เนื่องจาก MSN ในปัจจุบันได้ทำการบล็อกไม่ให้มีการรับส่งไฟล์ .pif แล้วเนื่องจากเจ้าไวรัสประเภทนี้เคยแพร่ระบาด (รู้สึกว่าประเทศไทยจะเป็นประเทศที่ติดไวรัสแบบนี้เป็นอันดับสองของโลก น่าภูมิใจไม๊ครับ?) เลยไม่อนุญาตให้รับส่งไฟล์แบบนี้อีกต่อไป ตอนทำก็เลยลองหา MSN Messenger version ที่เก่าที่สุดที่สามารถจะ Sign In ได้ (เพราะว่า version ต่ำกว่า 6.2 จะไม่อนุญาตให้ Sign In ต้อง upgrade เป็น version 7.0.0820  ก่อน) ซึ่งที่หามาได้คือ version 7.0.0816 ซึ่งสามารถหลอก server ได้ว่าเป็น version 7.0.0820 แต่ก็ไม่ช่วยอะไร เพราะว่า Microsoft ได้บล็อกการรับส่งไฟล์ format นี้ไปเรียบร้อยแล้ว

                อีกหนทางหนึ่งที่ลองก็คือ Windows Messenger เนื่องจากรู้สึกว่า Windows Messenger เนี่ยมันโง่มากๆ เพราะฉะนั้น มันควรจะไม่บล็อกนู่นบล็อกนี่ และจาก Interface ที่เห็นแล้ว ก็รู้สึก (ไปเอง) ทันที ว่ามันต้องห่วยกว่า MSN 7.0.0816 แหงๆ ลองส่งไฟล์ .pif ดูปรากฏว่าไม่มีอะไรฟ้องขึ้นมาตอนส่งจริงๆด้วย!! แต่ที่ไหนได้... ฝ่ายรับไม่เห็นว่าฝ่ายผู้ส่งนั้นส่งอะไรมา... ลองส่งไฟล์ .pif พร้อมกับ .txt แล้วก็พบว่า .txt เท่านั้นที่ขึ้นที่ฝ่ายรับ แสดงว่ามันก็บล็อกอยู่ดี...